చేతికి రాఖీ.. గుండెల్లో బంధం.
ఆ ఒక్క దారం.. ఎన్నో జ్ఞాపకాలకు వారధి.
జనం వాయిస్, మందమర్రి – రక్షాబంధన్ స్పెషల్ స్టోరీ | ఆగస్టు 27:
‘అన్నా..’ అని చెల్లెలు పిలిచే పిలుపులోని ఆప్యాయతకు వెలకట్టలేం. ‘చెల్లీ..’ అని అన్న పలికే మాటలో దాగి ఉన్న అనురాగానికి కొలమానం లేదు. చిన్నప్పుడు ఒకరి వెంట ఒకరు తిరిగిన అన్నాచెల్లెళ్లు.. పెద్దయ్యాక ఎవరి జీవితాల్లో వారు బిజీ అయినా.. రాఖీ పండుగ వచ్చిందంటే ఆ బంధం మళ్లీ బాల్యంలోకి తీసుకెళ్తుంది.
చేతికి కట్టే రాఖీ కొన్ని రూపాయల విలువైనదే కావచ్చు. కానీ దానిని కట్టే చేతిలోని ప్రేమ.. కట్టించుకునే అన్న మనసులోని బాధ్యత మాత్రం వెలకట్టలేనివి. అందుకే రాఖీ కేవలం ఓ పండుగ కాదు.. అన్నాచెల్లెళ్ల మధ్య ఉన్న ఆత్మీయతకు ప్రతీక.
గొడవల్లోనూ ప్రేమే..
చిన్నప్పుడు అన్నాచెల్లెళ్ల మధ్య గొడవ లేని రోజు ఉండదు. టీవీ రిమోట్ కోసం గొడవ.. చాక్లెట్ కోసం పోటీ.. తల్లిదండ్రుల దగ్గర ఒకరిపై ఒకరు ఫిర్యాదులు.. కాసేపటికే మళ్లీ కలిసి ఆడుకోవడం. ఆ రోజుల్లో అర్థం కాని ఆ అనుబంధం విలువ.. జీవితంలో బాధ్యతలు పెరిగిన తర్వాత తెలుస్తుంది.
చిన్నతనంలో తనను ఆటపట్టించిన అన్నే.. అవసరమైనప్పుడు తనకు అండగా నిలిచే మొదటి వ్యక్తిగా చెల్లెలికి గుర్తుండిపోతాడు. అలాగే అన్నకు చెల్లెలు ఎంత పెద్దదైనా.. తన కళ్లకు మాత్రం ఇంట్లో అల్లరి చేసే ఆ చిన్నారి లాగానే కనిపిస్తుంది.
పెళ్లి తర్వాత పుట్టింటి జ్ఞాపకం
చెల్లెలికి పెళ్లయిన తర్వాత పుట్టింటితో దూరం పెరుగుతుంది. పండుగలకు రావాలంటే సమయం చూసుకోవాలి. పిల్లలు, కుటుంబ బాధ్యతలు, ప్రయాణ ఇబ్బందులు.. ఇలా ఎన్నో అడ్డంకులు ఎదురవుతాయి. అయినా రాఖీ రోజున అన్న చేతికి రాఖీ కట్టాలనే కోరిక మాత్రం ప్రత్యేకంగా ఉంటుంది.
అన్న ఇంటి గుమ్మం తొక్కగానే చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు మళ్లీ పలకరిస్తాయి. రాఖీ కట్టిన తర్వాత అన్న ఇచ్చే బహుమతి కంటే.. ‘ఎలా ఉన్నావు?’ అంటూ ఆప్యాయంగా అడిగే ఒక్క మాటే ఆమెకు ఎక్కువ ఆనందాన్ని ఇస్తుంది.
దూరం పెరిగినా.. బంధం తగ్గదు
ఉద్యోగాలు, చదువులు, వ్యాపారాల కోసం ఇతర రాష్ట్రాలు, దేశాలకు వెళ్లిన అన్నదమ్ములు ఎంతోమంది. చెల్లెళ్లు కూడా తమ కుటుంబాలతో దూర ప్రాంతాల్లో ఉంటున్నారు. ఒకే ఇంట్లో కలిసి రాఖీ కట్టుకునే అవకాశం లేకపోయినా.. పోస్టులో రాఖీ పంపడం, వీడియో కాల్లో వేడుక చేసుకోవడం ఇప్పుడు సాధారణమైంది.
సాంకేతికత ఎంత మారినా.. రాఖీ పండుగలోని భావం మాత్రం మారలేదు. ‘నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నా.. నాకు తోడుగా ఉన్నావు’ అనే నమ్మకమే ఈ బంధానికి అసలైన బలం.
బహుమతి కాదు.. భరోసా కావాలి
నేటి రాఖీ వేడుకల్లో ఖరీదైన బహుమతులు, కొత్త దుస్తులు, స్వీట్లు కనిపిస్తున్నాయి. కానీ అన్నాచెల్లెళ్ల బంధానికి అసలైన కానుక మాత్రం ఇవేవీ కావు. కష్టాల్లో ఒకరికి ఒకరు అండగా నిలవడం.. జీవితంలో ముఖ్యమైన నిర్ణయాల సమయంలో తోడుగా ఉండటం.. ఆపదలో ఫోన్ చేస్తే వెంటనే స్పందించడం.. అదే నిజమైన రక్షాబంధన్.
చెల్లెలు అన్న చేతికి రాఖీ కడుతుంది. అన్న ఆమెకు రక్షణగా ఉంటానని మాట ఇస్తాడు. అయితే కాలం మారుతున్న కొద్దీ ఆ రక్షణకు అర్థం కూడా మారుతోంది. చెల్లెలి గౌరవాన్ని కాపాడటమే కాదు.. ఆమె కలలకు తోడుగా నిలవడం, స్వతంత్రంగా ఎదగడానికి ప్రోత్సహించడం కూడా అన్న బాధ్యతలో భాగమే.
‘రాఖీ’ ఒక రోజుకే పరిమితం కాదు
రాఖీ పండుగ ఒక రోజు మాత్రమే వస్తుంది. కానీ అన్నాచెల్లెళ్ల అనుబంధం మాత్రం జీవితాంతం కొనసాగుతుంది. రాఖీ దారం తెగిపోవచ్చు.. పాతబడిపోవచ్చు.. కానీ దానితో ముడిపడిన జ్ఞాపకాలు, ఆప్యాయత, నమ్మకం మాత్రం ఎప్పటికీ చెరిగిపోవు.
చిన్నప్పుడు రాఖీ కట్టిన వెంటనే అన్న ఇచ్చే పది రూపాయల కోసం ఎదురుచూసే చెల్లెలు.. ఇప్పుడు ఆ పది రూపాయల విలువ కంటే అన్న తనను పలకరించే ఒక్క ఫోన్ కాల్కే ఎక్కువ విలువ ఇస్తోంది. కాలంతో బహుమతులు మారాయి.. కానీ ప్రేమ మాత్రం మారలేదు.
రాఖీకి అసలైన అర్థం
రాఖీ అంటే కేవలం రక్షణకు ప్రతీక కాదు. నమ్మకం, బాధ్యత, ఆప్యాయత, తోడ్పాటు కలగలిసిన బంధం. అన్నకు చెల్లెలు ఎంత ముఖ్యమో.. చెల్లెలికి అన్న కూడా అంతే ముఖ్యం.
అందుకే రాఖీ దారం కేవలం చేతికి కట్టేది కాదు.. గుండెలను కలిపే అనుబంధానికి ప్రతీక. దూరాలు ఎంత పెరిగినా.. కాలం ఎంత మారినా.. అన్నాచెల్లెళ్ల మధ్య ప్రేమ, నమ్మకం, ఆప్యాయత మాత్రం ఎప్పటికీ చెరిగిపోని జ్ఞాపకంగా నిలిచిపోతాయి.
రాఖీ అంటే చేతికి కట్టే దారం కాదు.. ఒకరి గుండెల్లో మరొకరికి ఉన్న శాశ్వత స్థానం.